Ławki w mieście – wczoraj i dziś

Ławki należą do tych obiektów małej architektury, które można zobaczyć w każdym mieście bez względu na jego wielkość. Te meble miejskie wydają się być nieodłącznym elementem zurbanizowanych przestrzeni, ale nie zawsze tak było.

 

Współczesny producent ławek oferuje najczęściej bardzo szeroką gamę tych miejskich mebli, co sprawia, że z łatwością można dobrać ławki do charakteru konkretnej przestrzeni i do jej stylistyki. Można zauważyć ogromną różnorodność w rozwiązaniach konstrukcyjnych ławek oraz w ich designie, na przykład modele z oparciem i bez oparcia, drewniane, metalowe, betonowe itd. Sprawdźmy, jak zmieniała się ławka w miastach na przestrzeni wieków.

Od starożytności do renesansu

W starożytności trudno mówić o ławkach miejskich. Bardziej precyzyjne będzie określenie ławki ogrodowe, ponieważ w takich miejscach najczęściej się pojawiały. Do dziś można oglądać w Grecji takie obiekty. Wykonywano je najczęściej z marmuru lub z podobnego materiału, co sprawiało, że charakteryzowały się bardzo wysokimi walorami estetycznymi, a do tego były wytrzymałe. Podobne rozwiązania stosowano w Persji, a potem w Rzymie.

W średniowieczu ławki nadal można było spotkać najczęściej w ogrodach zamkowych. Nierzadko były to bardzo oryginalne obiekty. Nazywano je ławkami darniowymi. Na szczycie konstrukcji z cegieł lub desek znajdował się rodzaj siedziska z rabaty. Pokrywano ją najczęściej właśnie darnią, chociaż czasami siano także aromatyczne zioła dla podniesienia komfortu korzystania z takich ławek. Tego rodzaju konstrukcje pełniły zarówno rolę użytkową, jak i ozdobną.

W renesansie nadal ławki najczęściej można było zobaczyć w ogrodach oraz w pobliżu kompleksów pałacowych (na przykład Giardino di Boboli we Florencji). Meble te wykonywano przeważnie z kamienia, a korzystała z nich, oczywiście, jedynie arystokracja.

Od baroku do współczesności

W baroku popularność ławek znacznie wzrosła, chociaż nadal były najczęściej elementami ogrodowymi i stawiano je również w pobliżu pałaców oraz w kompleksach zamkowych. Nadal wykonywane były głównie z kamienia, bez oparć, przeważnie w układzie horyzontalnym. Jednak coraz częściej ławki te były również ozdabiane płaskorzeźbami.

Tak naprawdę o szerokim użytkowaniu ławek można mówić dopiero od XIX wieku, ponieważ wtedy powstały w miastach pierwsze ogólnodostępne parki (np. w Liverpoolu), co jednocześnie zwiększyło zapotrzebowanie na miejsca do siedzenia i wypoczynku. Potem ławki zaczęły pojawiać się coraz częściej w różnych częściach miast od popularnych deptaków po skwery. Dziś drewniane, metalowe lub betonowe ławki znaleźć można w bardzo wielu przestrzeniach miejskich. Coraz częściej dobierane są nie tylko ze względu na swoje walory użytkowe, ale również estetyczne.

Zobacz więcej na komserwis.pl